خالقان هالیوودی برای جبران کاهش درآمدهایشان مشغول کارهای موقتی برای آموزش مدلهای هوش مصنوعی شدهاند تا این مدلها بتوانند مهارتهای آنها را بازتولید کنند؛ روندی که یکی از این افراد آن را اینطور توصیف کرده: «بیل به دستمان دادند و از ما خواستند قبر حرفهمان را بکنیم.»
نویسندگان، کارگردانان و تهیهکنندگان باتجربه و برنده جایزه با دستمزد ۱۲ تا ۲۰۰ دلار در ساعت به مدلهای هوش مصنوعی پیچیدگیهای شغل خود را آموزش میدهند؛ از نوشتن فیلمنامه تا تدوین برنامه زمانبندی فیلمبرداری.
این خالقان با احساساتی از تقدیرگرایی تا گناه به آژانسهای آموزشی پررونقی پیوستهاند که با بزرگترین شرکتهای هوش مصنوعی از جمله آنتروپیک و اوپنایآی قرارداد دارند تا مهارتهای انسانیِ سختکسبشده را در صنایعی مانند مالی، سلامت، حقوق و مددکاری اجتماعی منتقل کنند.
آنها در حالی که منتظر سفارشهای کاری صنعت سرگرمی هستند، بر تلاشهای سامانههای هوش مصنوعی برای انجام همان وظایفی که خودشان آرزوی دستمزد گرفتن برای آنها را دارند، نظر و بازخورد میدهند. این اتفاق در بحبوحه رکود مشاغل در صنایع تصاویر متحرک و ضبط صدا رخ میدهد؛ جایی که هوش مصنوعی دارد نقشها را از بازیگران، تدوینگران و هنرمندان جلوههای ویژه میگیرد. نتفلیکس این ماه فاش کرد که در سال ۲۰۲۶ در ۳۰۰ مورد از ۱۰۰۰ عنوان خود از هوش مصنوعی استفاده کرده و کارگردانانی مانند ران هاوارد نیز شروع به پذیرش این فناوری کردهاند.
روث فاولر، فیلمنامهنویس و تهیهکننده اهل لسآنجلس، گفت: «این کار خیلی مخصوص تولید است؛ این آموزش دادن به آن برای گرفتن شغل ماست.» فاولر درام «قوانین بازی» (Rules of the Game) شبکه بیبیسی وان با بازی مکسین پیک را نوشته و خلق کرده و فیلمنامه «فاجعههای کوچک» (Little Disasters)، سریالی برای پارامونت پلاس با بازی دایان کروگر را نیز بهطور مشترک نوشته است. اما او آموزش هوش مصنوعی را شروع کرد «چون فکر میکردم: وای، من همیشه بیپولم».
او به گاردین گفت: «فکر میکنم تولید ۳۵ درصد یا چیزی شبیه این رقم افت کرده. پس همه میگفتند: حالا چه کنیم؟»
او باید به هوش مصنوعی آموزش میداد برنامهای دقیق برای یک فیلمبرداری فرضی دو روزه طراحی کند؛ شامل شناسایی مجوزهای فیلمبرداری لازم، خطرات احتمالی لوکیشن، شرایط نور روز برای تصویربرداری، فهرست عوامل هر پلان و نیازهای بازیگران مانند محافظت از کودکان. او هوش مصنوعی را آموزش میداد برنامه را بر پایه اسنادی شامل ایمیلها، فیلمنامه و سایر مواد تولیدی بنا کند. در موردی دیگر، او به هوش مصنوعی یاد داد چطور پکیج ارائه (pitch deck) برای ایدههای فیلم و سریال بسازد — همان کاری که یک مدیر تولید انجام میدهد.
خالق دیگری، یک کارگردان مستند در لسآنجلس، کاری را پذیرفت که در آن به هوش مصنوعی میآموخت ویدیو را دقیقاً رونویسی کند. او ضبطهای یک بازی بیسبال لیگ کودکان را مرور میکرد — جایی که صداها با موسیقی و سروصدای جمعیت قاطی شده بود — تا به مدل یاد بدهد صداهای همپوشان را از هم جدا کند. او همچنین باید برای هر گوینده راهنمای تصویری میساخت (مثلاً: زن موطلایی با پیراهن دکمهدار و گردنبند طلایی) و لهجهها را مشخص میکرد، مثل انگلیسی، اسکاتلندی، آفریقایی-آمریکایی یا آسیایی — چیزی که نگرانی کارگران آزادکار را برانگیخت.
او که خواست نامش فاش نشود، گفت: «اگر درک واقعبینانه و شاید کمی تقدیرگرایانه از نحوه کار جهان نداشتم، وارد این کار نمیشدم. این صرفاً چیزی است که در آینده با ما خواهد بود و هیچ مقدار پرهیز جلوی آن را نخواهد گرفت. به دوستانم میگویم که عملاً بیل به دستم دادهاند و از من خواستهاند قبر حرفهام را بکنم.»
فرصتهای شغلی کارکنان هالیوود کاهش یافته است. بر اساس پژوهش FilmLA، روزهای فیلمبرداری در لسآنجلس بین ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ حدود ۴۸ درصد کاهش یافته؛ چراکه پیامدهای همهگیری، اعتصاب نویسندگان و کاهش سرمایهگذاری شرکتهای استریمینگ اثر خود را گذاشته است. بر اساس اداره آمار کار آمریکا، مشاغل صنایع تصاویر متحرک و ضبط صدا در سراسر این کشور از ۴۵۰ هزار شغل در ژوئیه ۲۰۲۲ — اوج بازیابی پس از همهگیری — به ۳۲۶ هزار شغل در مه ۲۰۲۶ رسیده که افت ۲۸ درصدی است. بر اساس تحلیل آوریل شرکت بوستون کانسالتینگ گروپ، در کل اقتصاد آمریکا ۱۰ تا ۱۵ درصد مشاغل ممکن است توسط هوش مصنوعی حذف شوند و بیش از نیمی از نقشها با این فناوری دگرگون شوند؛ نمونههای برجسته آن شامل تاکسیهای بدون راننده، برنامهنویسی نرمافزار و ترجمه هوش مصنوعی است.
مرکور (Mercor)، میکرووان (Micro1) و هندشیک (Handshake) سه شرکت برجسته آموزش هوش مصنوعی هستند. میکرووان این هفته به دنبال تهیهکنندگانی بود با «تسلط اثباتشده در تولید فیلم، تلویزیون، دیجیتال یا رویداد زنده» و بیش از پنج سال تجربه پروژههای اعتباردار تا «تکالیف ارزیابی طراحی و تألیف کنند که سناریوهای واقعبینانه مدیریت تولید را شبیهسازی میکنند؛ مانند تسویه بودجه، تنظیم زمانبندی و هماهنگی تأمینکننده یا عوامل». دستمزد تا ۸۵ دلار در ساعت است.
جودی ویلر، فیلمنامهنویس ۵۶ سالهای که در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تدریس کرده و کار آموزش هوش مصنوعی را پذیرفته، با دیده خونسردی به موضوع نگاه میکند؛ او معتقد است کاستیهای این فناوری را دیده است. به گفته او، هرچند مدلهای هوش مصنوعی در تولید ایده خوباند، «ماشینها به این زودیها فیلمنامه برنده اسکار تولید نخواهند کرد».
او گفت: «میتوانید این را جور ببینید که به مردم بیلی میدهیم تا خودشان را با آن دفن کنند. اما همچنین میتواند اینطور باشد که به مردم بیلی میدهید تا چیزهایی را بیرون بیاورند که قبلاً بهتنهایی تواناییاش را نداشتند.»
فیلمسازان جوانتر به هوش مصنوعی روی آوردهاند تا فیلمها و سریالهایی بسازند که در غیر این صورت هیچ بودجهای نمیگرفتند. مثلاً زک لندن، که با نام «گاسپیگابلین» شناخته میشود، قرار است امسال فیلم سینمایی بلندی را در سینماها اکران کند؛ او صدها میلیون بازدید برای فیلمهای کوتاه علمی-تخیلی تولیدشده با هوش مصنوعی خود در فضای آنلاین به دست آورده است.
نویسنده دیگری که در کارنامهاش سریالهایی برای آمازون، اچبیاو، انبیسی و لاینزگیت دارد و خواست نامش فاش نشود، گفت پس از اینکه سفارشهای کاری پس از اعتصاب ۲۰۲۳ نویسندگان برنگشت، شروع به آموزش هوش مصنوعی برای نوشتن فیلمنامه کرد. او همچنین پادکستها، رمانها و سخنرانیهای نوشتهشده با هوش مصنوعی را ارزیابی میکند: «این کار مرا سرپا نگه میدارد بدون اینکه مجبور شوم استرس بکشم.» او متوجه شده هوش مصنوعی بهطرز چشمگیری بهتر شده، اما «به تقلید احساس انسانی نزدیکتر نشده... ظرافتی در کار نیست». به گفته او، هوش مصنوعی میتواند یک قسمت «سیاسآی» بنویسد، اما نه «سورنس» یا «ساکشن» را.
او گفت: «نگران جایگزینی هنرمندان واقعی نیستم. آیا قرار است آن آدمهایی را که از اول هرگز نباید این کار را میکردند حذف کند؟ بله.» او افزود: «چند ماه پیش داشتم به این فکر میکردم که شاید نباید این کار را بکنم؛ شاید داریم به جایی میرویم که در نهایت این کار باعث بیکاری مردم شود. اما در نهایت، پول در بانک برنده شد.»